Η ιστορία του συλλόγου μας (του Άρη Κουνενίδη)

Οι πρώτες συζητήσεις για δημιουργία Συλλόγου των απανταχού Αγιοστρατιτών ξεκίνησαν δειλά-δειλά το 1976.
Εμπνευστές και πρωτεργάτες υπήρξαν (κυρίως) τα αδέλφια Βύρων & Καίτη Μανικάκη, οι αείμνηστοι Χρυσάνθη Παρασκευά, Αντώνης Καρπαθάκης, Βασίλης Γερογιαννάκης, Νικόλας Κατσικογιάννης καθώς και οι Σπύρος Γκέκας, Θεόδωρος Τσαρνάς και ο υποφαινόμενος. Φυσικά τους παραπάνω πλαισίωναν και άλλοι πατριώτες, των οποίων η συμβολή στη δημιουργία του Συλλόγου υπήρξε σημαντική. Τελικά ο Σύλλογος απέκτησε καταστατικό και ως εκ τούτου υπόσταση, το 1977. Το πρώτο Δ.Σ. απαρτιζόταν από τους παρακάτω:
Αντώνης Καρπαθάκης, Πρόεδρος
Χρυσάνθη Παρασκευά, Αντιπρόεδρος
Άρης Γ. Κουνενίδης, Γενικός Γραμματέας
Βύρων Μανικάκης, Ταμίας
Καίτη Μανικάκη - Ησαΐα, Νώντας Ησαΐας, Θεόδωρος Τσαρνάς, Βασίλης Γερογιαννάκης, Σπύρος Γκέκας & Νικόλας Κατσικογιάννης Μέλη
Κινητήριος τροχός αυτού του Δ.Σ. υπήρξε πάντως, κατά γενική ομολογία, η αντιπρόεδρος του, Χρυσάνθη Παρασκευά, η οποία παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε ιδιαίτερη μόρφωση, αλώνιζε στην κυριολεξία τα Υπουργεία και τα πολιτικά γραφεία των βουλευτών του Νομού για τα συμφέροντα τόσο του Συλλόγου, όσο και των Αγιοστρατιτών γενικώτερα. Σημαντική επίσης υπήρξε, εκείνη την εποχή, και η προσφορά του ζεύγους Νώντα και Καίτης Ησαΐα-Μανικάκη.
Ο Σύλλογος είχε, την πρώτη τετραετία, ιδιαίτερα αξιόλογη παρουσία. Οι ετήσιες χοροεσπερίδες του είχαν μεγάλη επιτυχία και συγκέντρωναν 300-400 άτομα κάθε φορά. Η αξιόλογη αυτή πορεία δεν έμελε να συνεχιστεί. Το αμέσως επόμενο Δ.Σ., σε μία εποχή ιδιαίτερα αυξημένων πολιτικών αντιπαραθέσεων οι οποίες επηρέαζαν καθοριστικά και τη λειτουργία των συλλογικών οργάνων, δεν κατάφερε να διατηρήσει την πρέπουσα και οφειλόμενη ψυχραιμία, με αποτέλεσμα να τερματίσει - εν μέσω οξυτάτων αντιπαραθέσεων - τη λειτουργία του, με συνέπεια ο Σύλλογος να παραμείνει ανενεργός για περισσότερο από 12 χρόνια.
Το έτος 1996, ένας αγνός και αληθινός λάτρης του Άη-Στράτη, ο αείμνηστος Χρήστος Καργόπουλος Επίτιμος Πρόεδρος του Συλλόγου, με προσωπική του πρωτοβουλία πραγματοποίησε στο σπίτι του πολυπρόσωπη συγκέντρωση συμπατριωτών με θέμα την επαναδραστηριοποίηση του Συλλόγου. Στη συγκέντρωση αυτή είχα κληθεί κι’ εγώ. Κι εδώ θέλω να ανοίξω μια παρένθεση για να καταγράψω ένα χαρακτηριστικό γεγονός. Από πολλά χρόνια πριν είχε δημιουργηθεί μεταξύ εμού και του μακαρίτη του Καργόπουλου μια ψυχρότητα εξαιτίας κάποιας κτηματικής διαφοράς.
Έκτοτε δεν είχαμε καμμιά επαφή και είχα μείνει με την εντύπωση πως δε με συμπαθεί και ιδιαίτερα (για να μη πω καθόλου).
Όταν λοιπόν μου τηλεφώνησε τότε ο Οδυσσέας Γαλανάκης για να με καλέσει, εξ ονόματος του θείου του, στην προαναφερθείσα συγκέντρωση έπεσα από τα σύννεφα. Είσαι βέβαιος Οδυσσέα πως ο Καργόπουλος σου είπε να καλέσεις και μένα, τον ρώτησα. Μα φυσικά κ. Άρη μου απάντησε και μάλιστα μου είπε να σας τονίσω πως θεωρεί απαραίτητη την παρουσία σας!! Αυτά για την ανωτερότητα και... την οξυδέρκεια αυτού του πραγματικού ευπατρίδη.
Η συνέχεια είναι πλέον λίγο-πολύ γνωστή. Ανέλαβα Πρόεδρος της προσωρινής διοικούσας επιτροπής του Συλλόγου. Με δικαστική απόφαση επαναδραστηριοποιήθηκε ο Σύλλογος, ο οποίος έκτοτε διέγραψε μια αξιοπρεπή τροχιά στο πολιτισμικό στερέωμα της ευρύτερης περιοχής του βορειοανατολικού Αιγαίου, καταξιώθηκε στη συνείδηση των πολιτικών και πολιτειακών αρχών της περιοχής και ευτύχησε να αναδείξει εκπρόσωπο του σε ηγετικές θέσεις (Γεν. Γραμματέας, Αντιπρόεδρος) του Κεντρικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Λημνιακών Συλλόγων (Ο.Λ.ΣΥ).
Το σημερινό Δ.Σ., που παρέλαβε τη σκυτάλη στις αρχές του τρέχοντος έτους, έχοντας εξασφαλίσει ένα ριζικά αναμορφωμένο και σύγχρονο καταστατικό και ένα γεμάτο ταμείο και διαθέτοντας ένα άριστο στελεχειακό δυναμικό οφείλει να συνεχίσει επάξια, αυτή την επιτυχημένη πορεία του Συλλόγου επ΄ ωφελεία όλων μας.